~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
Blog > Komentarze do wpisu
223. Tylko chwile...

   

          Już ich nigdy nie odnalazłem – tak szybko utraconych…

          tych oczu pełnych poezji, tej bladej twarzy…

          gdy się ściemniało na ulicy…

   

          Już ich nigdy nie odnalazłem – podarował mi je zwykły przypadek,

          a ja tak łatwo się ich wyrzekłem,

          a potem w takiej męce za nimi tęskniłem.

          Tych oczu pełnych poezji, tej bladej twarzy,

          tych warg już nigdy nie odnalazłem.

                         [Konstandinos Kawafis, Dni roku 1903. Przeł. Z. Kubiak]

  

poniedziałek, 30 kwietnia 2007, alexanderson
homo,Kawafis_Konstandinos