~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
Blog > Komentarze do wpisu
251. Żałoba II

  

Fenomen przeżyć zbiorowych, absurdalność zadekretowanej z góry żałoby, niestosowność reporterskiej dociekliwości, jałowość niekończących się dyskusji w studiach telewizyjnych (jak? dlaczego? co dalej?), pomoc materialna, która jedynie w liczbie ofiar znajduje swoje uzasadnienie, przechodząc obojętnie do porządku nad codziennymi przypadkami śmierci indywidualnych, cichych, mniej widowiskowych. Jakaś niezrozumiała natura tego wszystkiego – jak gdyby wszyscy, chcąc tego czy nie chcąc, grzali się przy ogniu autobusu, płonącego pod mostem w Vizille…

  

wtorek, 24 lipca 2007, alexanderson