~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
Blog > Komentarze do wpisu
442. Delirious

    

                    „Może to jest z obłędem igranie,

                    Może twego sumienia wstyd”

                                        [Osip Mandelsztam. Przeł. S. Barańczak].

  

Rozmawiam ze sobą (w gorączce, choć nie w chorobie), z wyimaginowanymi kolegami, pokrewnymi duszami, sobowtórami, kochankami, nadając swym nieurzeczywistnionym marzeniom twarz Tego, co tylko bezcieleśnie może być przy mnie i w tej tylko postaci nie obawia się zachwytu w moich oczach. I tak jak kilkuletnie, zamknięte w sobie dzieci tworzą „niewidzialnego” przyjaciela, który za nie mówi i żyje, tak ja zwracam się na głos do siebie przez „Ty” – przekonuję, karcę, pocieszam. Nie pomaga mi to konfrontować się z innymi ludźmi poza sferą ułudy, ale, na szczęście, w ogóle nie mam z kim rozmawiać. Są tylko te cztery ściany, odbicie w lustrze i Ktoś bardzo konkretny obok… 

   

                    „Ty, Ty mnie dobrze znasz

                    Wszystko o mnie wiesz

                    Wiem, wybaczysz mi

                    Że wszystko przeze mnie”

                                        [Myslovitz, My].

  

piątek, 13 czerwca 2008, alexanderson
samotność,homo,Mandelsztam_Osip
Komentarze
Gość: stryj, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2008/06/14 01:26:43
No no, ale w tym lustrze to całkiem niezły, nie powiem.
;-)
-
2008/06/14 11:20:10
A skąd wiesz?... ;-)
-
Gość: stryj, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2008/06/15 01:24:26
A jak myślisz?
;-)))
-
Gość: Gerontion, 89.242.163.*
2008/06/15 03:36:48
Skąd ja to znam. Umysł nieustannie zajęty konstruowaniem idealnych światów, dialogów i sytuacji które nigdy nie będą miały miejsca. Nasiąknięty zbyt wieloma książkami. Arcypieczałowicie wyimaginowane mrzonki, znacznie ciekawsze od świata betonu i rutyny.
Ale grozi to popadnięciem w obłęd egzystencjalny i ja to wiem. Tak, są w rzeczywistym świecie banały, właściwie to stanowią większą część naszego życia. Ważne jest natomiast aby wyławiać te co niezwykłe, nie pozwolić zatonąć pośród małostek. Życie daje zbyt wiele możliwości aby użalać się nad tym co szare,"strefą ułudy" jak to ujmujesz. Trzeba wyjść na zewnątrz i zacząć przemieniać to co zwykłe w niezwykłe,
nikt za Ciebie tego nie zrobi, Ty jesteś odpowiedzialny za własne życie.

Głowa do góry, nie jesteś zbędny, żaden człowiek nie jest zbędny. Nie żyjesz dla innych, tylko dla siebie, pamiętaj o tym. Przez ten pryzmat nigdy nie będziesz zbędny.
Jeszcze Whitman na zwieńczenie :)

Wherefore?
W. Whitman

OH ME! O life! of the questions of these recurring,
Of the endless trains of the faithless, of cities filled with the foolish,
Of myself forever reproaching, (for who more foolish than I,
and who more faithless?)
Of eyes that vainly crave the light, of the objects mean,
of the struggle ever renewed,
Of the poor results of all,
of the plodding and sordid crowds I see around me,
Of the empty and useless years of the rest,
and with the rest me, intertwined,

Q: O me! so sad, recurring - what good amid these, O me O life?
A: That you are here - that life exists and identity,
That the powerful play goes on, and YOU may contribute a verse.

Contribute well, O me, O life.
-
2008/06/15 11:41:13
Stryj:
Lustro mówisz... jest bodajże tylko w jednym miejscu w sieci, więc chyba się domyślam... ;-)
Gerontion:
Ładnie brzmi ten Whitman, cokolwiek znaczy. Poszukam jakiegoś tłumaczenia. :-)
-
Gość: Gerontion, 89.242.163.*
2008/06/15 12:33:55
Przetłumaczyłem sam, nie znalazłem pełnego tłumaczenia w sieci.

O ja! O życie! Pytań pojawiających się na nowo
Niekończących się pociągów niewiernych, miast przepełnionych głupcami,
Mnie wiecznie karcącego ( któż głupszy niż ja, i któż bardziej wątpiący ? )
Oczu które próżno łakną światła, znaczenia objektów,
wysiłków wciąż ponawianych,
Marnych wyników wszelkich rzeczy,
Mozolących się i plugawych tłumów dokoła mnie,
Pustych i próżnych lat spoczynku,
i z resztą mnie, splecionych
P: O ja! tak smutny, powracający - cóż dobrego pośród tych rzeczy, O ja O życie?
O: Że Ty tu jesteś - że życie istnieje i tożsamość
Ta wspaniała sztuka trwa, i TY możesz dopisać wers,

Przyczyń się godnie, O ja, O życie.



-
Gość: stryj, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2008/06/15 23:28:51
A rzeczywiście.:-)
TO lustro, o którym myślałem, znajduje się w powyższej notce. Ot taki zbieg okoliczności.;-)