„(…) czy produkty naszego intelektu, naszej wyobraźni nie są również doświadczeniem? (…) Czy marzenia, idee, fantazje, którym ludzie się oddają, by łatwiej im było znieść jałowość egzystencji, nie są czymś realnym? Była to jego mocna strona, gdyż spędził życie wśród książek. Kręgosłup Klaussa, nękany przez skoliozę, dostosował swój kształt do ciała wiecznie pochylonego nad książką. Oczy przywykły do światła lamp i miłego półmroku czytelni. Zamknął się w swym umyśle jak w domu bez drzwi”

             [Santiago Gamboa, Oszuści. Przeł. A. Trznadel-Szczepanek].