~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
Blog > Komentarze do wpisu
715. Incurable...

  

„Mawiała życzliwie, że to czy tamto mu przejdzie (…), ale przez cały czas w gruncie rzeczy sądziła, że nie ma dla niego nadziei, że jak na jej gust jest w ogóle zbyt nieodwracalnie naiwny, zbyt trwale samolubny, wierny sobie, że bez przerwy próbuje być takim, jakim sobie siebie wyobraził, niepoprawny skrupulant w niewoli własnych nędznych standardów, nieszczęsny, oto, co o nim myślała, nieszczęsny, o to jej chodziło”

[Samuel Beckett, Sen o kobietach pięknych i takich sobie. Przeł. B. Kopeć-Umiastowska i S. Magala].

  

niedziela, 13 grudnia 2009, alexanderson
Beckett_Samuel,kobiety,samotność