~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
Blog > Komentarze do wpisu
1286. Eternal Now...

  

Wszystkie nieśmiałe te nadzieje, profile chłopców w Internecie są o tyle nieważne, że przecież liczy się tylko Ona. Najcudowniejsze już mi się przytrafiło – na cóż więc jeszcze liczyć? Nie wybacza się sobie takiej straty, odwraca od innych szans, wspomina. Im bardziej czas zaciera mi Jej rysy, tym bardziej staje się ona namacalna moim dłoniom. Czym dalej, rzadziej, tym wydaje się bliżej, coraz częściej. Nie muszę Cię oglądać ani słyszeć – i tak jesteś wciąż przy mnie tu, na co dzień…

  

                              „A przecież to nieobecność uobecnia”

                       [John Banville, Zaćmienie. Przeł. J. Jarniewicz].

  

środa, 21 sierpnia 2013, alexanderson
kobiety,samotność,Banville_John