~ Człowieka zbędnego notatki z podziemia ~
piątek, 30 czerwca 2017
1624. Z cyklu: Przeczytane (LXVI) - Czerwiec...

1. Gonçalo N. Tavares, Przypadki Lenza Buchmanna. Przeł. W. Charchalis, Kraków 2015;

2. Timothy Snyder, O tyranii. Dwadzieścia lekcji z dwudziestego wieku. Przeł. B. Pietrzyk, Kraków 2017;

3. Evelio Rosero, Między frontami. Przeł. W. Charchalis, Warszawa 2010;

4. Joyce Carol Oates, „Czy zawsze będziesz mnie kochać?” i inne opowiadania. Przeł. A. Pokojska, Warszawa 2014;

5. Stefan Türschmid, Ikony. Opowieść o terrorystach, Poznań 2016;

6. Warszawa lata 80. (Fotografie z Narodowego Archiwum Cyfrowego). Słowo wstępne Joanna Szczepkowska, Olszanica 2016.

Tagi: książki
23:15, alexanderson , Impresje / Refleksje
Link
niedziela, 18 czerwca 2017
1623. Isolato...

Dwutygodniowy urlop. Przeddzień wyjazdu. Jedyne w roku dni, gdy będę całkiem sam – bez współpracowników, bez rodziców. I ta samotność krótka tam wydaje się niezbędna, by znosić tę codzienną, inną tutaj

„Nie jestem odizolowany (…), codziennie tylko z nową energią zapewniam sobie konieczne odosobnienie, którego potrzebuję, żeby posuwać się naprzód. Niekiedy jestem bezwzględny, ranię bliskich mi ludzi. Jeśli w moich możliwościach percepcji nastaje absolutny bezruch, na ogół wychodzę (…), przeważnie sam, przechadzam się (…), próbuję się ze sobą uporać. (…)

Częstokroć największą przyjemność stanowi dla mnie studiowanie powietrza i wielokilometrowy marsz (…). Mając poczucie, że ostatecznie jestem absolutnie wolny, odczuwam, być może, szczęście”

[Thomas Bernhard, Zaburzenie. Przeł. S. Lisiecka].

wtorek, 13 czerwca 2017
1622. Dezyderata...

„Zapominamy często, że można kochać taką harmonijną, zwykłą codzienność, czuć się szczęśliwym i spełnionym dzięki wciąż ponawianemu powtarzaniu zwykłych gestów, dzięki temu, co czyni zachwycającym upływ czasu: patrzeć, spacerować, pisać, czytać, siadać przy stole wraz z drogimi nam osobami, rozmawiać, spotykać się, przyjaźnić, kochać. Kto ma to wszystko, jest uprzywilejowany i musi wiedzieć, że nim jest, musi być świadom, że jego szczęście polega na owym swojskim i zwykłym, lecz wiecznie nowym upływie godzin każdego dnia”

[Claudio Magris, Podróż bez końca. Przeł. J. Ugniewska].

22:33, alexanderson , Impresje / Refleksje
Link
niedziela, 04 czerwca 2017
1621. Arboretum w Wojsławicach...

Tagi: fotografie
22:27, alexanderson , Zdjęcia: Spacery / Podróże
Link
Archiwum
Tagi